Jamp to Navigation


Κέντρο Ζεν Sotoji

Hokyo Zan Mai

Το Hokyo Zan Mai είναι έργο του δασκάλου Tozan ο οποίος έζησε από το 807 μέχρι το 869.
Hokyo Zan Mai σημαίνει το Σαμάντι του Καθρέφτη του Θησαυρού. Σαμάντι σημαίνει συγκέντρωση και η έννοια του εδώ είναι: συγκέντρωση στο ζαζέν. ... Περισσότερα

San Do Kai

Το San Do Kai είναι έργο του δασκάλου Sekito Kisen που έζησε από το 700 μέχρι το 790. Ασκείτο στο ζαζέν πάνω σε μια πέτρα, απ’ όπου και το όνομα Sekito, «κεφάλι από πέτρα». ... Περισσότερα

keizan dogen3
Keizan Zenji (1264-1325) Dogen Zenji (1200-1253)

Η σχολή Soto Ζεν δημιουργήθηκε από τον Dogen Zenji και οργανώθηκε από τον Keizan Zenji τον 13ο αιώνα στην Ιαπωνία και αποτελεί συνέχεια της κινέζικης σχολής Ts'ao-tung, η οποία δημιουργήθηκε κατά τη διάρκεια της δυναστείας Tang από τον Dongshan Liangjie τον 9ο αιώνα. Το κύριο χαρακτηριστικό αυτής της σχολής είναι η πρακτική shikantaza ή «απλώς κάθομαι», η οποία στην κινέζικη έκφρασή της αποδίδεται ως «silent illumination». Στη σχολή Soto Ζεν η έμφαση δίνεται στην πρακτική του καθιστού διαλογισμού – ζαζέν – με την εσωτερική στάση που εμπεριέχεται στην πρακτική shikantaza και όχι στην εργασία με τα κόαν, τα οποία χρησιμοποιούνται με διαφορετικό τρόπο απ’ ότι στη σχολή Rinzai.
Τα δύο κεντρικά μοναστήρια της σχολής Soto Ζεν στην Ιαπωνία είναι το Eiheiji και το Sojiji, με εκατοντάδες άλλα συνδεδεμένα μαζί τους τόσο στην Ιαπωνία όσο και σε πολλές χώρες της Αμερικής και της Ευρώπης.

Η Παράδοση




Kodo Sawaki Roshi (1880 - 1965)

Ο Kodo Sawaki Roshi υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους δασκάλους Ζεν του 20ου αιώνα. Υπήρξε κεντρικός αναμορφωτής της σχολής Soto επαναφέροντας στο προσκήνιο το αληθινό πνεύμα, τη φρεσκάδα και την απλότητα της πρακτικής του «ίδιου του Ζαζέν».

Narita
Shûyû Narita Roshi (1914 - 2004)

Ο Shuyu Narita Roshi ήταν ο πρώτος μαθητής του Kodo Sawaki που έλαβε την μεταβίβαση του Dharma από τον ίδιο. Υπήρξε ηγούμενος του μοναστηριού Todenji στην βόρεια Ιαπωνία και συμμαθητής του Deshimaru Roshi, τον οποίο στήριξε στην προσπάθεια του να μεταφέρει τη διδασκαλία και πρακτική του Ζεν στην Ευρώπη.

Deshimaru
Taisen Deshimaru Roshi (1914 - 1982)

Ο Taisen Deshimaru Roshi υπήρξε μαθητής του Sawaki Roshi για περίπου 30 χρόνια. Έφτασε στην Ευρώπη το 1967 και άρχισε να διδάσκει την πρακτική του Ζεν, το Ζαζέν. Είχε πάρα πολλούς μαθητές και ίδρυσε περισσότερους από 100 χώρους πρακτικής – Zendo. Λόγω της μοναδικής και εντυπωσιακής προσωπικότητάς του, αλλά και λόγω του ρόλου που έπαιξε στη γνωριμία της Ευρώπης με το Ζεν, αποκαλείται ο Μποντιντάρμα της Σύγχρονης Εποχής.

Taiten
Taiten Guareschi Roshi

Ο Taiten Guareschi Roshi ξεκίνησε την άσκηση του στο Ζεν υπό την καθοδήγηση του Deshimaru Roshi στη δεκαετία του ’60. Μετά την πρόωρη απώλεια του τελευταίου συνέχισε υπό την καθοδήγηση του Narita Roshi από τον οποίο έλαβε τη μεταβίβαση του Dharma. Είναι ιδρυτής και ηγούμενος του μοναστηριού Fudenji στην βόρεια Ιταλία με πολλά κέντρα και ομάδες συνδεδεμένες στην Ευρώπη.

Δείτε τις σχετικές δραστηριότητες του Open Mind Zen

1 - 8 Δεκεμβρίου 2012 Rohatsou Sesshin

10 - 18 Αυγούστου 2012 Sesshin

6 -13 Δεκεμβρίου 2011 Rohatsou Sesshin

10 - 18 Αυγούστου 2011 Sesshin

27 Απριλίου - 1 Μαίου 2011 Kesa e Kufu-E Sesshin

ΖΕΝ

ΖΕΝ σημαίνει ζωή στο εδώ και στο τώρα. Παλιά διδασκαλία, συνυφασμένη με τις απλές καθημερινές πράξεις της ζωής, αντανακλά αιώνια την κάθε στιγμή.

Είναι η πρακτική πραγμάτωση μιας πλήρους αφύπνισης.
Εμπειρία προέλευσης. Μετάλλαξη του είναι.

Πρόκειται για την αμεσότερη και ειλικρινέστερη, την απευθείας έκφραση της αληθινής μας φύσης.

Ελευθερώνει από τις προσκολλήσεις και τα "φαντάσματα" του παρελθόντος ή τις ανησυχίες του μέλλοντος που μας "τρώνε" την ενέργεια. Μαθαίνουμε όχι να κατασπαταλάμε αλλά να αυξάνουμε την ενέργεια μέσα μας έτσι ώστε αυτή να διοχετεύεται για σωματική και ψυχική θεραπεία.

Η καθημερινότητα σταματά να μας συνθλίβει και γίνεται το όργανο για την πνευματική μας εξέλιξη. Σταματάμε να επηρεαζόμαστε από τις πράξεις των άλλων και αντλούμε ουσία από τον εαυτό μας. Αντίδοτο στο στρες. Βρίσκουμε τη γαλήνη μέσα μας.

Η ζωή παίρνει την πραγματική της διάσταση. Εστιάζεται στο παρόν. Γίνεται μια τέχνη, η τέχνη της ροής, που οδηγεί στην λησμονιά του εγωκεντρισμού. Οδηγεί στην πραγματική μας φύση, στη γνώση του Αληθινού Εαυτού. Σταματά η διάσπαση και η ταραχή και αναπτύσσεται η προσοχή, η συγκέντρωση. Μαθαίνουμε να βρισκόμαστε με αυτό που κάνουμε. Μαθαίνουμε να ακούμε βαθιά, να επικοινωνούμε με το εσωτερικό μας.
Βαθμιαία αναπτύσσεται η συμπόνια, η δύναμη του να δίνεις.

ΖΕΝ, εμπειρία αλήθειας.


Επισκεφθείτε την καινούργια ιστοσελίδα μας

OPEN MIND


Οι πρώτες επαφές του ΖΕΝ με τον δυτικό κόσμο έγιναν στα τέλη του 19ου αιώνα μέσω γιαπωνέζων ιερέων ΖΕΝ, οι οποίοι στάλθηκαν στην ανατολική ακτή των ΗΠΑ για να καλύψουν τις θρησκευτικές ανάγκες των γιαπωνέζικων κοινοτήτων που είχαν αρχίσει να δημιουργούνται εκεί. Η ανταπόκριση και το ενδιαφέρον των δυτικών εκείνης της εποχής για την εξωτική θρησκεία του ΖΕΝ ήταν πολύ μικρό, και περιορίστηκε σε ατομικές περιπτώσεις.
Θα έπρεπε να περάσουν αρκετές δεκαετίες για να δούμε πιο μαζικές και ένθερμες εκφράσεις ενδιαφέροντος, στις οποίες συνέβαλαν αποφασιστικά δύο παράγοντες: ο πρώτος, ήταν το πνεύμα της πνευματικής αναζήτησης που άρχισε να δυναμώνει αισθητά μετά τον 2ο Παγκόσμιο πόλεμο σε Ευρώπη και Αμερική, και ο δεύτερος, ο ερχομός κάποιων ιδιαίτερα αξιόλογων αντιπροσώπων του ΖΕΝ στη Δύση.

Ένας απ' αυτούς, ο οποίος σφράγισε με τα γραπτά του την επαφή του δυτικού κόσμου με την παράδοση του ΖΕΝ, ήταν ο πολυγραφότατος D.T. Suzuki. Παρ' ότι ο ίδιος δεν ήταν ιερέας του ΖΕΝ, κατάφερε συνδυάζοντας την προσωπική εμπειρία του από το ΖΕΝ με την διανοητική κατανόηση των αρχών του, να κινήσει το ενδιαφέρον των δυτικών, οι οποίοι κορεσμένοι από τον υλισμό της καθημερινής τους ζωής αναζητούσαν τις πηγές της πνευματικότητας στην Ανατολή. Τα γραπτά του επηρέασαν σε μεγάλο βαθμό την γενιά των Beatniks, η οποία έδειξε αμέσως μεγάλο ενδιαφέρον για την εικονοκλαστική και διαισθητική προσέγγιση του ΖΕΝ.

Όμως, η αληθινή άνθιση του ΖΕΝ στη Δύση πραγματοποιείται στις δεκαετίες ΄60 και ΄70, όπου έχουμε έναν υπέροχο συνδυασμό αυξημένου ενδιαφέροντος των νέων ανθρώπων και παρουσίας έμπειρων γιαπωνέζων δασκάλων του ΖΕΝ, κυρίως στην ανατολική ακτή των ΗΠΑ. Τα ονόματα που θα σφραγίσουν την οργανωμένη παρουσία του ΖΕΝ στη Δύση είναι του ιδρυτού του Κέντρου του Σαν Φρανσίσκο Shunryu Suzuki Roshi, και του κέντρου του Λος Άντζελες Taizen Maezumi Roshi. Στην Ευρώπη, είναι ο Taisen Deshimaru που θα μεταφέρει την φλόγα του ΖΕΝ από την Ιαπωνία.

Παρ' ότι η ανταπόκριση και το ενδιαφέρον των ανθρώπων ήταν αρκετά μεγάλη εκείνη την εποχή, συνυπήρχαν με μια εξ' ίσου μεγάλη ανωριμότητα σε θέματα του πνευματικού χώρου. Οι περισσότεροι ενδιαφερόμενοι δεν ήταν σε θέση να διακρίνουν αν το ΖΕΝ ήταν γι' αυτούς ένας δρόμος πνευματικής πραγμάτωσης ή ένας τρόπος κάλυψης των προσωπικών ψυχολογικών προβλημάτων τους. Αυτό βέβαια δεν συνέβαινε μόνο με το ΖΕΝ, αλλά με όλες τις Ανατολικές μορφές πνευματικότητας που είχαν κατακλύσει τη Δύση εκείνη την εποχή.

Έτσι, ένας γνωστός Βουδιστής Δάσκαλος της εποχής, ο Chogyam Trungpa, αφιέρωσε πολλές ομιλίες στην προσπάθεια του να διαχωρίσει την πνευματικότητα από τον "πνευματικό υλισμό" που κυριαρχούσε στην στάση των περισσοτέρων. Αντί να εργάζονται στα πλαίσια μιας σοβαρής ψυχοθεραπείας, προσπαθούσαν να χρησιμοποιήσουν πνευματικές φόρμες όπως του ΖΕΝ, για να διαφύγουν ή να καλύψουν τα προσωπικά τους προβλήματα. Πρόκειται βέβαια για ένα φαινόμενο που δεν ήταν αποκλειστικά της εποχής στην οποία αναφερόμαστε, αλλά που χαρακτηρίζει κάθε εποχή και φυσικά τη δική μας. Ποια είναι η πρόθεσή μας στην ενασχόλησή μας με το πνευματικό; Πόσο είμαστε ενήμεροι και εργαζόμαστε πάνω στις "ατέλειωτες υποθέσεις" της ζωής μας; Πόσο ασχολούμαστε με τα ψυχολογικά τραύματα που φέρνουμε μέσα μας ακόμη κι από την παιδική μας ηλικία;

Η ανωριμότητα που χαρακτήριζε την εποχή της μεγάλης έξαρσης του ΖΕΝ στη Δύση, είχε τις συνέπειες που ήταν φυσικό να έχει. Πολλά κέντρα κλονιστήκανε από συμπεριφορές δασκάλων ή προχωρημένων μαθητών, που κάθε άλλο παρά πνευματική ωριμότητα και εξέλιξη φανερώνανε. Όμως, ακόμη κι αυτό ήταν μια αναγκαία φάση στην όλη διαδικασία της εξέλιξης και της σταδιακής ωρίμανσης. Σιγά-σιγά, το γιαπωνέζικο ΖΕΝ άρχισε να βάζει ρίζες στο έδαφος της Δύσης, και από εξωτική θρησκεία ή δρόμος πνευματικός, άρχισε να γίνεται στάση και τρόπος ζωής, προσαρμοσμένο στις ανάγκες και τις πραγματικότητες του καινούργιου περιβάλλοντος. Αυτή είναι η φάση της σταδιακής ανάπτυξης του καινούργιου φυτού που προέκυψε από το μπόλιασμα του ΖΕΝ στο δένδρο της Δύσης.

Πρακτικά μιλώντας, το ΖΕΝ αυτή τη στιγμή στη Δύση έχει δύο μορφές: η μία είναι θρησκευτική, και φυσικά μιλάμε για το Βουδιστικό ΖΕΝ, και η άλλη είναι εκείνη του Bonpu ΖΕΝ. Τα περισσότερα κέντρα, μοναστήρια ή ομάδες ΖΕΝ που δραστηριοποιούνται αυτή τη στιγμή, συνδέονται με τον έναν ή τον άλλον τρόπο με το παραδοσιακό Βουδιστικό ΖΕΝ της Ιαπωνίας, της Κίνας ή της Κορέας. Μερικοί δάσκαλοι - Δυτικοί ή Ανατολίτες - δίνουν μεγάλη έμφαση στις παραδοσιακές φόρμες. Άλλοι, λιγότερο. Σε όλες, όμως, τις περιπτώσεις το ΖΕΝ παραμένει μέσα στο Βουδιστικό πλαίσιο. Έστω κι αν κάποιος δεν είναι υποχρεωμένος να γίνει επίσημα Βουδιστής προκειμένου να ασχοληθεί με την πρακτική του ΖΕΝ, θα πρέπει να αποδέχεται σε σημαντικό βαθμό τις αρχές του γιατί αυτές αποτελούν το πλαίσιο της πρακτικής, την στηρίζουν, και αργά ή γρήγορα θα τις "βρει" μπροστά του.

Δυστυχώς, πολλοί θέλουν να ασχοληθούν ή λένε ότι ασχολούνται με το παραδοσιακό ΖΕΝ χωρίς να έχουν καμιά συμπάθεια ή αποδοχή των Βουδιστικών διδασκαλιών. Αυτό δεν είναι παρά άλλο ένα σημάδι της ανωριμότητας του τρόπου προσέγγισης. Το ΖΕΝ που ασκείται ως δρόμος φώτισης και πραγμάτωσης του εαυτού, είναι το ΖΕΝ που ξεπηδάει πάντα φρέσκο από την αρμονική σύνθεση του Βουδιστικού και Ταοϊστικού πνεύματος, όπως έγινε πολλούς αιώνες πριν στην Κίνα.

Όμως, υπάρχει και το Bonpu ΖΕΝ, το οποίο έχει μεγάλη άνθιση όχι μόνο στη Δύση, αλλά και σε μια παραδοσιακά Βουδιστική χώρα όπως η Ιαπωνία. Όπως είπαμε πιο πάνω, Bonpu ΖΕΝ είναι το ΖΕΝ του "συνηθισμένου ανθρώπου της καθημερινής ζωής", ο οποίος δεν επιζητά απαραίτητα την φώτιση και την πραγμάτωση της αληθινής του φύσης. Είναι το ΖΕΝ που ασκείται για καλύτερη ψυχο-σωματική υγεία και για καλύτερη κατανόηση του εαυτού. Σ' αυτή τη μορφή ΖΕΝ, το μόνο ουσιώδες είναι η εξάσκηση του διαλογισμού - του ζαζέν - με συνέπεια και επιμονή. Δεν υπάρχει Βουδιστικό ούτε κάποιο άλλο θρησκευτικό ή φιλοσοφικό πλαίσιο. Το μόνο πλαίσιο μέσα στο οποίο πραγματοποιείται η εξάσκηση του διαλογισμού είναι αυτό του ανοίγματος, της επίγνωσης και της ευαισθησίας.

Αυτή η μορφή ΖΕΝ έχει σημαντική εξάπλωση στη Δύση, επειδή ικανοποιεί τις ανάγκες των ανθρώπων που δεν αναζητούν απαραίτητα έναν θρησκευτικό δρόμο σ' αυτή τη φάση της ζωής τους. Το Bonpu ZΕΝ είναι το ΖΕΝ που πραγματοποιείται ως μορφή ψυχοθεραπείας ή ως μέθοδος προσωπικής ανάπτυξης. Κυρίως, αποτελεί μια στάση αντιμετώπισης της καθημερινής ζωής χαρακτηριζόμενης από καλλιέργεια της επίγνωσης και βίωση της παρούσας στιγμής. Είναι το ΖΕΝ που μπορεί να συνδυαστεί με δραστηριότητες όπως η "επισκευή της μοτοσικλέτας", η "αναρρίχηση", το "μαγείρεμα", η "κηπουρική", ή ό,τι άλλο μπορεί να γίνει το αντικείμενο του ενδιαφέροντος και της προσοχής μας. Αρκεί βέβαια να υπάρχει πάντοτε η ατομική ή ομαδική εξάσκηση στον διαλογισμό - το ζαζέν. Αυτό είναι η καρδιά του Bonpu ΖΕΝ, ενώ το σώμα του μπορεί να χωρέσει τα πάντα.